Najwięcej sławy przysporzyła Gogolinowi drużyna dziewcząt, która od 1954 roku występowała przez 6 lat w I Lidze Państwowej 11-osobowych drużyn w piłce ręcznej i przez 2 lata w tej samej lidze drużyn 7-osobowych. 

Łącznik przy trasie do Prudnika jest najmniejszą miejscowością w Polsce, z której drużyna zdobyła medal Mistrzostw Polski w popularnych dyscyplinach drużynowych: Włókniarz Łącznik w 1959 roku zdobył brązowy medal Mistrzostw Polski w piłce ręcznej kobiet.

TUŁOWICE

 UNIA Tułowice powstała 1 maja 1949 r. założycielem był Kazimierz Siemieniak.W początkowej działalności klubu istniały sekcja piłki nożnej, tenis stołowy, piłka ręczna kobiet 11-osobowa, siatkówka mężczyzn

 OTMĘT KRAPKOWICE

Sekcja piłki ręcznej kobiet FKS Otmęt powstała w 1953 roku. Szczypiornistki FKS Otmęt Krapkowice zdobyły w 1970 roku tytuł mistrza Polski, by w rok później powtórzyć ten wyczyn. W tych samych latach piłkarki Otmętu dwukrotnie uczestniczyły w rozgrywkach Pucharu Europy, w których grały z klubowymi ekipami Francji, Związku Radzieckiego, Austrii i Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Sukcesy klubowe sprawiły, że ówczesna kobieca reprezentacja szczypiorniaka oparta była głównie na zawodniczkach Otmętu. W kadrze narodowej występowało wówczas aż siedem krapkowiczanek. Najwięcej rozgłosu zyskała 82-krotna reprezentantka Polski w piłce ręcznej Barbara Jeż Klose, której syn jest reprezentantem Niemiec w piłce nożnej.  

Logo Murowa UNIA MURÓW

W okresie 1952 - 1962 r. - prezesem klubu był Alfred Lubacz , następuje ożywiona działalność i szybki rozwój życia sportowego i gospodarczego. Powołano w 1963 roku sekcję piłki ręcznej - z inicjatywy Ernesta Mellera, opiekunem jest Zenon Wójcik. W 1963 r. - zostaje powołany nowy zarząd - stanowisko prezesa obejmuje Romuald Zdaniuk. Trenerami w tym czasie i później byli: Tadeusz Paszko następnie Krzysztof Lewandowski.
 

Zespół Szkół Elektrycznych im. Kościuszki w Opolu. W tej szkole swoją karierę życiową rozpoczynali późniejsi wybitni sportowcy jak reprezentanci Polski w piłce ręcznej Władysław Fąfara i Adam Romanowski (1963).

Poniżej artykuł Ryszarda Łopuszańskiego z 2004 roku, który ukazał się w Biuletynie Absolwenta AWF we Wrocławiu

Edward Hyla Rocznik 1954 – 1958 Z naszego rocznika studia ukończyło 98 osób, wśród nich wielu wybitnych sportowców, przyszłych znakomitych trenerów, działaczy i nauczycieli wychowania fizycznego. Jednym z nich był znakomicie godzący naukę ze sportem, a później rolę zawodnika i trenera Edward Hyla. Edek swoją karierę sportową rozpoczął jako zawodnik piłki ręcznej 11-osobowej, w której Opolszczyzna była potęgą. Na Mistrzostwach Świata w Szwajcarii w 1963 roku reprezentacja Polski , w której występował Edward Hyla , dotarła do półfinałów, co było największą niespodzianką tych mistrzostw. Z czasem szczypiorniak 11-osobowy ustąpił miejsca zdecydowanie szybszej, bardziej dynamicznej i widowiskowej piłce ręcznej 7-osobowej. Po ukończeniu studiów Edek pozostał we Wrocławiu i największe sukcesy sportowe odnosił w KS „Śląsk”. Był wielokrotnie Mistrzem Polski wraz z grającym trenerem, legendą polskiego szczypiorniaka Kazimierzem Frąszczakiem, też kiedyś studentem WSWF. Edward Hyla 52 razy reprezentował Polskę jako zawodnik AZS i „Śląsk” Wrocław i Gwardii Opole. Przez 40 lat związany był ze swoją ulubioną dyscypliną sportową i jako jeden z nielicznych na Opolszczyźnie posiada uprawnienia trenera klasy mistrzowskiej. Aktualnie nasz Kolega Edward jest na emeryturze, zawsze można Go spotkać na meczach piłki ręcznej i siatkówki w Opolu i nie tylko. Jest aktywnym i radosnym uczestnikiem naszych rocznikowych zjazdów.

http://www.awf.wroc.pl/absolwenci/