Grę rozpoczął w MKS-ie Opole. Później do końca związany był z Gwardią Opole, przeżywając z nią najpiękniejsze, ale i słabsze chwile. Zdobył srebrny medal Młodzieżowych Mistrzostw Europy. Osiągał też sukcesy w wojskowej reprezentacji kraju, u boku Antoniego Przybeckiego. W bramce pokazywał spryt oraz odwagę i niesamowity refleks.

Karierę zawodniczą rozpoczął w MKS-ie Brzeg w 1960 roku. Jego pierwszym nauczycielem szczypiorniaka był Adam Dżygiel. Do Opola trafił w 1964 roku i razem z zawodnikami MKS-u Opole tworzył skład Gwardii. W sezonie 1966/67 walczył z kolegami o mistrzostwo kraju. Po rundzie jesiennej ku zdziwieniu całego środowiska klub zajmował pierwszą lokatę w lidze. Ostatecznie jednak wylądował tuż poza podium. Po maturze poszedł do wojska i ściągnięty został do Śląska Wrocław.

Najwybitniejszy zawodnik w historii polskiej piłki ręcznej. I jeden z najwybitniejszych graczy na świecie. Wielokrotny reprezentant Polski, (224 występy), z którą na Igrzyskach Olimpijskich w Montrealu w 1976 roku zdobył brązowy medal. Brązowy medal zdobył również na mistrzostwach świata. Powoływany był też do reprezentacji świata. Pierwsze kroki w piłce ręcznej zaczynał w Opolu. Zadebiutował w meczu ligowym mając niespełna 17 lat. Jako jedyny na świecie był aż 18 razy wybierany do składu reprezentacji gwiazd najważniejszych imprez. W swojej karierze zdobył 1147 bramek i jako pierwszy gracz w historii – trzykrotnie tytuł króla strzelców niemieckiej Bundesligi.